EEN ASSEPOESTER VERHAAL
- Laura Woolthuis
- 1 dag geleden
- 8 minuten om te lezen
De halve wereld zat al jaren te smachten naar het vierde seizoen van Bridgerton waarin publieksfavoriet Benedict Bridgerton centraal zou staan. Op 29 januari was het dan eindelijk zover: deel 1 verscheen op Netflix waarna er nog een maand geduldig moest worden gewacht op deel 2. De zoektocht van de ongrijpbare Benedict naar de liefde stelde niet teleur – hoewel achter al die romantiek de harde realiteit meer doorschemerde dan in vorige seizoenen.
Er bestaat altijd een risico dat een serie na meerdere seizoenen minder interessant wordt. Maar Bridgerton valt na vier seizoenen nog steeds niet tegen. In tegendeel zelfs, op de miniserie Queen Charlotte: A Bridgerton Story na, zou dit wel eens mijn persoonlijke favoriet kunnen worden. Vanaf de eerste aflevering voelde het weer als thuiskomen in de comfortabele opulentie van het decor, de kostuums en de bekende personages, aangevuld met enkele nieuwe gezichten. En natuurlijk door het iconische stemgeluid van Dame Julie Andrews als Lady Whistledown.
In dit seizoen is het Benedict Bridgertons (Luke Thompson) beurt om de liefde te vinden. Hij heeft echter helemaal geen zin in dat gedoe en houdt het liever bij zijn vrijgezellenleventje. Tot hij de mysterieuze lady in silver ontmoet op een bal. Hij is meteen in de ban van haar, maar hij weet niet wie ze is. En als de klok 12 slaat verdwijnt ze. Hij start een zoektocht naar haar op basis van haar handschoen, maar tevergeefs. Dan ontmoet hij Sophie Baek (Yerin Ha), een dienstmeid die haar hele leven door haar stiefmoeder en -zusjes is vernederd en getreiterd. Er bloeit iets tussen hen op, maar ondertussen is Benedict nog steeds bezig met de dame van het bal.
Hoewel dit seizoen de bekende structuur van een klassiek Assepoesterverhaal volgt, wordt het op geen enkel moment te voorspelbaar. Natuurlijk weten we dat Sophie en Benedict uiteindelijk bij elkaar komen, maar de weg ernaartoe blijft spannend door verschillende plot twists en verhaallijnen van andere personages, die minstens zo interessant zijn. Persoonlijk ben ik gek op Assepoesterverhalen: wie droomt er niet van om opgemerkt te worden door een prins op het witte paard die alles op het spel zet voor de liefde?
‘‘Het lot van alle vrouwen in de Regency-maatschappij hangt af van een man; ze zitten vast in een systeem dat hen wanhopig naar een uitweg laat zoeken.’’
En ja, dat dat problemen oplevert moge duidelijk zijn. Kunnen twee personen uit verschillende klassen samenzijn in een wereld vol regels en conventies? Kun je alles op het spel zetten als je kiest voor de liefde? En voor de dame van lagere afkomst lijkt het wellicht alsof zij er alles bij te winnen heeft, maar niets is minder waar. Zij moet verborgen blijven, wordt gereduceerd tot maîtresse, haar kinderen worden niet erkend, ze erft niets en ze verliest haar respectabele plaats in het huishouden.
Dit thema komt regelmatig terug in dit nieuwe seizoen. De vrouwen (en mannen) zitten vast in maatschappelijke structuren, waardoor ze soms verwerpelijke keuzes moeten maken om te overleven. Sophie’s boosaardige stiefmoeder Araminta Gun (bijzonder goed neergezet door Katie Leung), die na het overlijden van haar twee echtgenoten er alleen voor kwam te staan met haar twee dochters. Bovendien zat ze met de onwettige dochter van haar tweede man opgescheept, die weleens alles van haar af zou kunnen nemen. Haar ontboezeming naar haar jongste dochter Posy (Isabella Wei), hoe vilein haar intenties ook waren, geven toch bloot hoezeer zij als weduwe heeft moeten vechten voor een comfortabel bestaan. En dan koningin Charlotte (Golda Rosheuvel, een diepe buiging voor deze vrouw), die ondanks haar invloed volledig afhankelijk blijft van een huwelijk met een monarch die niet zelf kan regeren. Ze kan niet volledig autonoom handelen en zit gevangen in haar gouden kooi, waarbij ze alleen iets van de buitenwereld meekrijgt door de roddels van Lady Whistledown en haar beste vriendin Lady Danbury (Adjoa Andoh, nog een diepe buiging). Het lot van alle vrouwen in de Regency-maatschappij hangt af van een man; ze zitten vast in een systeem dat hen wanhopig naar een uitweg laat zoeken.
De twee zwangerschappen die opduiken, illustreren dit ongelijke speelveld. Sophie telt gespannen de dagen tot haar menstruatie na één nachtje met Benedict, want een zwangerschap zou haar ruïneren. Zij riskeert haar hele bestaan, terwijl Benedict, als man uit de hogere klasse en beruchte rake, gewoon kan doen wat hij wil. Ook Francesca (Hannah Dodd) lijkt kort na het plotselinge overlijden van haar echtgenoot John zwanger te zijn. Maar dat moet officieel bevestigd worden door middel van een invasief en vernederend lichamelijk onderzoek. Haar lichaam wordt publiek bezit zodra er mogelijk een erfgenaam is.
‘‘De vrouwen moeten soms verwerpelijke keuzes maken om te overleven.’’
Er zijn ook heel mooie castingkeuzes gemaakt die het verhaal tot nog grotere hoogten brengt. Bridgerton staat bekend om zijn grote inclusiviteit en colourblind casting. Zo wordt Sophie Baek gespeeld door de Koreaans-Australische Yerin Ha. In een interview gaf zij aan dat zij het eerst onmogelijk achtte om zulke rollen te vinden in de westerse filmwereld. Daarnaast is er Sophie’s vriendin Hazel, gespeeld door Gracie McGonigal, die een aangeboren ledemaatdeficiëntie heeft, waardoor haar arm niet volgroeid is onder haar elleboog. Sterke keuze om haar als dienstmeid te casten: zij kan immers net zo goed een dienblad tillen als ieder ander. Deze keuzes maken de serie tot het ware spektakel en het feest van herkenning dat Bridgerton is.
Ik zou nog een hele alinea vol kunnen schrijven over Benedict die zijn eigen dienstmeisje niet herkent als de dame in het zilver, maar ik denk dat daar al genoeg over gezegd is. Ik heb enorm genoten van dit seizoen en ik kan niet wachten op het liefdesverhaal van Eloise en Francesca!
Het vierde seizoen van 'Bridgerton' is nu in zijn geheel te zien op Netflix.
Laura Woolthuis is historica, heeft een master in Amerikanistiek en is gespecialiseerd in kunst- en cultuurgeschiedenis. Ze werkt als redacteur en vertaler voor verschillende uitgevers.
- ENGLISH BELOW -
For years, fans have been eagerly awaiting the fourth season of Bridgerton, which would feature fan favourite Benedict Bridgerton. On 29 January, it finally happened: part 1 appeared on Netflix, after which we had to wait patiently another month for part 2. The elusive Benedict’s search for love did not disappoint – although behind all the romance, the harsh reality shone through even more than in previous seasons.
There’s always a risk that a series becomes less captivating after several seasons. But after four seasons, Bridgerton still doesn’t disappoint. On the contrary, along with the miniseries Queen Charlotte: A Bridgerton Story, this might just be my personal favourite. From the very first episode, it felt like coming home to the comfortable opulence of the set, the costumes, and the familiar characters, supplemented by a few new ones. And, of course, the iconic voice of Dame Julie Andrews as Lady Whistledown.
This season, it’s Benedict Bridgerton’s (Luke Thompson) turn to find love. However, he hasn’t got the slightest interest in finding a wife at all and prefers to stick to his life as a bachelor. That is, until he meets the mysterious Lady in White at a ball. He’s immediately captivated by her, but he doesn’t know who she is, and when the clock strikes 12, she disappears. He calls out a search for her, with only her glove as a starting point, but to no avail. Then he meets Sophie Baek, a maid who has been humiliated and bullied her entire life by her stepmother and stepsisters. Feelings start to arise between them, but Benedict is still preoccupied with the Lady in White.
Even though this season follows the familiar structure of a classic Cinderella story, it never becomes too predictable. Of course, we know Sophie and Benedict will eventually end up together, but the story to that point remains exciting because of various plot twists and storylines from other characters, who are just as interesting. Personally, I am a big fan of Cinderella stories: who doesn’t dream of being noticed by a Prince Charming who wants to risk everything for love?
‘‘The fate of all women in the Regency era depends on a man; they are trapped in a system that leaves them desperately searching for a way out.’’
And that this poses problems may come as no surprise. Can two people from different societal classes coexist in a world full of rules and conventions? Can you risk everything if you choose love? As for the woman of lower birth, it might seem as if she has everything to gain from this relationship, but nothing could be further from the truth. She must remain hidden, condemned to be a mistress, her children are considered illegitimate, she inherits nothing, and she loses her respectable position in the household.
This theme recurs frequently in this new season. The women (and men) are trapped in societal structures, sometimes forcing them to make reprehensible choices to be able to survive. Sophie’s evil stepmother, Araminta Gun (excellently portrayed by Katie Leung), who, after the deaths of both her husbands, found herself and her two daughters without protection. Moreover, she got stuck with the illegitimate daughter of her second husband, who might take everything away from her. Her confession to her daughter Posy (Isabella Wei), however vicious her intentions, resonated deeply. And then there’s Queen Charlotte (Golda Rosheuvel, a standing ovation for this woman), who, despite her influence, remains completely dependent on a marriage to a monarch who can’t rule himself. Unable to act fully independently, she is trapped in her gilded cage, only privy to the outside world through the gossip of Lady Whistledown and her best friend Lady Danbury (Adjoa Andoh, another standing ovation). The fate of all women in the Regency era depends on a man; they are trapped in a system that leaves them desperately searching for a way out.
The two pregnancies that suddenly pop up illustrate this uneven playing field. Sophie anxiously counts down the days until her next period after a passionate encounter with Benedict, because a pregnancy would ruin her. She risks her entire existence, while Benedict, a man from the upper class and a notorious rake, can simply do as he pleases. Francesca (Hannah Dodd) also appears to be pregnant shortly after the sudden passing of her husband John. But this must be officially confirmed through an invasive and humiliating physical examination. Her body becomes public property once a potential heir is in the making.
‘‘The women are sometimes forced to make reprehensible choices to be able to survive.’’
Moreover, some wonderful casting choices have been made to elevate the story even further. Bridgerton is known for its high level of inclusivity and colourblind casting. For example, Sophie Baek is played by the Korean Australian Yerin Ha. In an interview, she admitted that she initially thought it impossible to find such roles in the Western film industry. And then there’s Sophie’s friend Hazel, played by Gracie McGonigal, who has a congenital limb deficiency, meaning her arm did not fully develop below the elbow. Casting her as a maid is an excellent choice: after all, she can carry a tray just as well as anyone else. These choices make Bridgerton a true delight and familiar pleasure to watch.
I could write another paragraph about Benedict who doesn’t recognise his own maid as the lady in silver, but I think enough has already been said about that. I’ve loved this season and I can’t wait for Eloise and Francesca’s love story!
The fourth season of 'Bridgerton' is out now on Netflix.
Laura Woolthuis is a historian with a master’s degree in American Studies and specialises in art and cultural history. She works as an editor and translator for several publishers.
Opmerkingen